Ik liet haar maar even alleen, heel even maar.
Gewoon in haar balletje, lekker rondjes aan het lopen.
Heel even was ik maar weg.
Toen ik terug kwam, was zij even weg.
Haar bal lag er wel, open. Maar zij.
Zij was heel even weg.
Even denken, donker hoekje?
Achter de PC’s? Nee ik zie niets
Achter de kast? Nee daar zal ze niet passen.
Toch even kijken, nee ik zie niets.
Onder het bureau? Ja daar liggen poepjes.
Nee, toch geen hamster hier.
Even eten halen, misschien werkt dat.
En toen ik weer terug kwam, kwam ze net verwilderd achter de kast vandaan gelopen.
Pfiew, gelukkig is ze niet meer heel even weg.
Ze zit weer lekker warm en veilig in haar kooi 
